Podstawy projektowania linii kolejowych, Budownictwo PK, Drogi szynowe
[ Pobierz całość w formacie PDF ]
PODSTAWY PROJEKTOWANIA
LINII KOLEJOWYCH
Kategorie linii kolejowych
Spadek miarodajny
Spadek miarodajny – największy spadek na którym zatrzymany pociąg
może ruszyć z miejsca.
1.
Maksymalne pochylenie podłużne torów linii kolejowych
pomniejszone na długości łuków poziomych o wielkości
odpowiadająca oporowi ruchu w łukach nie może być większa od
pochylenia miarodajnego.
Na liniach kolejowych zakwalifikowanych do odpowiedniej
kategorii według tabeli 3.1 powinno się stosować następujące
wartości pochylenia miarodajnego:
1.
Dla magistralnych i pierwszorzędnych - 6‰
2.
Dla linii drugorzędnych – 10 ‰
2.
Dla linii znaczenia miejscowego i bocznic kolejowych – 20 ‰
3.
3
.
Wartość pochylenia odpowiadającego oporowi ruchu po łuku poziomym określa się
według:
- spadek przedstacyjny > 0,5 i
R
- spadek stacyjny 0‰ maks. 1 ‰
- dopuszczalna różnica dwóch sąsiednich pochyleń podłużnych wynosi:
a. 5‰ – w torach linii kolejowych magistralnych i pierwszorzędnych,
b. połowę odpowiedniego pochyleni miarodajnego – w torach pozostałych linii
kolejowych i
1
– i
2
≤ 0,5 i
R
Układ geometryczny toru
1. Układ geometryczny (konstrukcja) toru kolejowego określony jest:
- położeniem toru w krzywiznach poziomych o stałej wartości
promienia Å‚uku
- położenie toru w krzywiznach poziomych o zmiennej wartości
promienia łuku (krzywej przejściowej)
- położenie toru na załomach niwelety
2. Przy projektowaniu konstrukcji toru kolejowego powinno siÄ™
przyjmować model ruchu punktu materialnego poruszającego się po
trajketorii ustalonej osią toru, określony następującymi parametrami:
- niezrównoważonym przyspieszeniem odśrodkowym - a [m/s²]
- niezrównoważonym przyspieszeniem dośrodkowym - a
t
[m/s²]
- przyrostem przyspieszenia - Ψ [m/s³]
- prędkość podnoszenia koła na rampie przechyłkowej f [mm/s]
3. Wartość przechyłki 20 mm < h < 150 mm
[ Pobierz całość w formacie PDF ]