Polska 2030 Trzecia fala nowoczesnosci, TECHNOLOGIE, PDF TEMPO

[ Pobierz całość w formacie PDF ]
//-->Trzecia fala nowoczesnościDługookresowa Strategia Rozwoju KrajuCzęść IWarszawa, lipiec 2011Redakcja:Michał BoniRedakcja techniczna:Piotr Arak, Jakub WojnarowskiAutorzy:Michał Boni, Maciej Bukowski, Maciej Duszczyk, Łukasz Hardt, Paweł Kaczmarczyk, LidiaKołucka-Żuk, Jakub Michałowski, Anna Midera, Michał Miąskiewicz, Igor Ostrowski, PiotrRymaszewski, Aleksander Szpor, Alek Tarkowski, Mateusz Walewski, Jakub WojnarowskiWspółpraca:Piotr Arak, Mikołaj Herbst, Agnieszka Jankowska, Dominika Milczarek-Andrzejewska, DorotaPoznańska, Kamil Rakocy, Kamil Wyszkowski oraz Departament Analiz Strategicznych KPRMWspółpraca graficzna:Elżbieta Skrzypek2 Geografia i generacje rozwojuKonteksty31. Przedstawiony  latem  2009  roku  raport  „POLSKA   2030”  stał  się  okazją  do  debaty  na  temat przyszłości  kraju  oraz  zasad  prowadzenia  polityki  rozwoju.  Stworzył  również  możliwość wprowadzenia  nowych  reguł  przygotowywania  dokumentów  o  charakterze  strategicznym. Opracowywane  wcześniej  dokumenty  miały  krótszą  perspektywę  czasową,  podporządkowane  były  w większości  rytmowi  prac  Unii  Europejskiej  i  programom  operacyjnym,  tworzącym  ramy  absorpcji środków  unijnych.  Dominowało  sektorowe  podejście,  czego  rezultatem  była  swoista  nadprodukcja dokumentów mających w nazwie atrybut „strategii” (przeszło 200 dokumentów tego rodzaju  istniało jeszcze w 2008 roku). Kluczowa  dla  dyskusji  nad  raportem  „Polska  2030”  okazała  się  sposobność  podsumowania doświadczeń  i  dorobku  polskiej  transformacji  zainicjowanej  w  1989  roku.  Raport,  zdając  sprawę  ze stanu  rzeczy  w  wielu  dziedzinach,  stawiał  tezę  o  zakończeniu  procesów  transformacji  oraz  o potrzebie  odnalezienia  nowych  sił  rozwojowych,  innych  niż  te  które  stanowiły  fundament transformacji. Istotą  propozycji  „Polski  2030”  był  nowy  projekt  cywilizacyjny  zorientowany  na przyszłość, w  wymiarze  czasowym  o  jedno  pokolenie  więcej,  niż  to,  które  aktualnie  spełnia  rolę wiodącą  w  określaniu  ważnych  zadań  dla  kraju.  Dokument  przygotowany  przez  Zespół   Doradców Strategicznych Premiera RP, właśnie w oparciu o analizę, charakterystykę i ocenę 20 lat transformacji -­‐  przedstawił  10  kluczowych  dla  przyszłości  wyzwań  oraz  dylematy  wymagające  rozstrzygnięć,  by wyzwania  te  podjąć.  Stworzone  zostały  zatem  przesłanki  do  myślenia  w  kategoriach  realnie strategicznych, realnie innowacyjnych, z formułowaniem wizji, celów oraz narzędzi niezbędnych dla osiągania wyznaczanych celów.  Tabela 1. Wyzwania i dylematy z Raportu "Polska 2030. Wyzwania rozwojowe" Wyzwanie 1. Wzrost konkurencyjności Dylemat Wykorzystanie  szans  rozwojowych  vs  Dryf rozwojowy  2. Sytuacja demograficzna Wykorzystanie  potencjału  ze  zwiększania  się długości  trwania  życia  vs  Kosztowne  społeczno-­‐ekonomiczne skutki zmian w sferze struktury wieku 3.  Wysoka  aktywność  pracy  oraz  adaptacyjność  Adaptacyjna mobilność vs Niepewna stabilność  zasobów pracy 4. Odpowiedni potencjał infrastruktury Przyspieszenie  wymiany,  rozwoju  i poprawy  relacji społecznych  vs  Infrastrukturalne  bariery  wymiany gospodarczej i więzi społecznych 5. Bezpieczeństwo energetyczno-­‐klimatyczne Harmonizacja wyzwań klimatycznych  i  energetycznych  czynnikiem  rozwoju  vs  Poza bezpieczeństwem  energetycznym  i  bez  jasnych celów w ochronie środowiska  6.  Gospodarka  oparta  na  wiedzy  i  rozwój  kapitału  Kapitał  intelektualny  jako  główne  źródło intelektualnego konkurencyjności  Polski  w  globalnej  gospodarce  vs Powiększający  się  dystans  Polski  wobec rozwiniętych  gospodarek  świata  w  obszarze  kapitału intelektualnego  7. Solidarność i spójność regionalna Efektywne  wykorzystanie  szans  rozwojowych wszystkich regionów vs Trwała polaryzacja rozwoju  8. Poprawa spójności społecznej Spójność  społeczna  odpowiadająca  na  nowe wyzwania vs Spójność społeczna czasu transformacji  4 9. Sprawne państwo 10. Wzrost kapitału społecznego Polski Kompleksowy i aktywnie wdrażany program reform na  rzecz  państwa,  które  daje  obywatelowi  poczucie bezpieczeństwa  oraz możliwość  realizacji  swoich praw  i indywidualnych  aspiracji  vs  Niesprawne państwo  jako  bariera  rozwoju  oraz  niewłaściwa relacja państwo – obywatel  Szanse  kapitału  rozwojowego  2030  vs  Pułapka kapitału przetrwania i adaptacji  Podczas  żywej  merytorycznej  debaty  publicznej,  toczącej  się  w  różnych  miejscach  i  środowiskach, przedstawiono wiele wniosków i uwag. Niektóre z nich przeniknięte były pasją ideologicznego sporu i konfliktu między postawami lewicowymi i konserwatywnymi, między racjonalizmem a populizmem, między  antyliberalizmem  a  skrajnym  neoliberalizmem.  Ten  obszar  debaty,  aczkolwiek  ważny  dla temperatury życia publicznego, nie wniósł zasadniczo nowych treści i problemów. O wiele ważniejsza była  bowiem  ta  część  dyskusji,  która  nie  nacechowana  ideologicznym  sporem,  oparta  o  argumenty merytoryczne, wnosiła nowe propozycje i nowe wątki do rozważań o przyszłości kraju, wcześniej w nie  wystarczającym  stopniu  brane  pod  uwagę,  np.  dotyczące  roli  kobiet  w  zmieniającym  się społeczeństwie.  Raport  „Polska  2030”  był  bowiem  przygotowany  nie  jako  manifest  polityczny,  ale dokument  ekspercki  i  w  duchu  propaństwowym,  czyli  z  perspektywą  spojrzenia  maksymalnie obiektywizującego  ogląd  spraw.  Niewątpliwie  wniósł  dzięki  temu  do  debaty  publicznej  i  politycznej potrzebę  zrozumienia  wielu  wyzwań  o  charakterze  strukturalnym,  takich  jak,  problematyka demograficzna,  znaczenie  wielkości  zatrudnienia  dla  rozwoju  społecznego  i  gospodarczego,  rola kapitału  intelektualnego  i  społecznego  jako  czynników  rozwojowych,  potrzeba  spójnego  spojrzenia na  sprawy  energetyczne  i  klimatyczne,  kwestia  zagrożeń  wynikających  z  terytorialnej nierównomierności rozwoju. Po raz pierwszy sprawy te zostały potraktowane jako współoddziałujące na  siebie  i  wymagające  w  związku  z  tym  spójnej  i  kompleksowej  odpowiedzi  -­‐  i  to  w  dłuższym horyzoncie czasowym niż jedna kadencja polityczna, czy unijne okresy programowania. 2. Praktycznym  rezultatem  dyskusji  oraz  trwających  prac  nad  zmianami  w  Ustawie  o  zasadach prowadzenia  polityki  rozwoju  (Dz.  U.  2009  nr  84  poz.  712)  było stworzenie  nowego  porządku strategicznego. W  spójności  z  oczekiwaniami  Unii  Europejskiej  co  do  zakresu  dokumentów  o charakterze strategicznym powstał nowy model. Ramę stanowią: Długookresowa Strategia Rozwoju Kraju  (perspektywa  2030  roku)  oraz  Koncepcja  Przestrzennego  Zagospodarowania  Kraju  (zawsze  w układzie  20  lat  do  przodu)  i  Plan  Zagospodarowania  Przestrzennego  Kraju.   W  tak  zdefiniowanych granicach mieścić się powinna Średniookresowa Strategia Rozwoju Kraju (10 letni horyzont czasowy) w korelacji z europejskim dokumentem programowym (EU 2020) oraz 9 zintegrowanymi strategiami dotyczącymi:  Innowacyjności  i  Efektywności  Gospodarki,  Rozwoju  Transportu,  Bezpieczeństwa Energetycznego i Środowiska, Rozwoju Regionalnego, Rozwoju Kapitału Ludzkiego, Rozwoju Kapitału Społecznego, Zrównoważonego Rozwoju Wsi i Rolnictwa, Sprawnego Państwa oraz  Rozwoju Systemu Bezpieczeństwa.    5  [ Pobierz całość w formacie PDF ]

  • zanotowane.pl
  • doc.pisz.pl
  • pdf.pisz.pl
  • tlumiki.pev.pl